Skip to main content

आखिर मलाई मात्र किन ? विम्बल्डन टेनिस खेलका एकजना महान हस्ती आर्थर आशेसँग सम्बन्धित एउटा प्रशंग

आखिर मलाई मात्र किन ?


आखिर मलाई मात्र किन ?



जब दुःख-पीडाले हामीलाई सताउन थाल्दछ, हामी सबै स्वयम्लाई प्रश्न गर्न थाल्दछौं,
"आखिर मलाई मात्र किन?'

यसै सन्दर्भमा विम्बल्डन टेनिस खेलका एकजना महान हस्ती
आर्थर आशेसँग सम्बन्धित एउटा प्रशंग रहेको छ।

आर्थर आशे क्यान्सर रोगसँग जिवन-मृत्युको संघर्ष गरिरहेका थिया ।

संसारभरिका उनका साथिभाई, शुभ-चिन्तकहरूबाट उनको स्वास्थ्य लाभको प्रार्थना गर्दै चिठ्ठीपत्रहरू आईरहेका थिए । यि चिठ्ठीहरू मध्येमा एउटामा यसरी लेखेको थियो, “भगवानले किन तँपाईलाई मात्र यस्तो भयंकर रोगका लागि रोजेका होलान् ?"

यस मार्मिक प्रश्नको जवाफ आर्थर आशेले निम्न शब्दहरूमार्फत पठाएका थिए,

“संसारभरिमा करिब ५ अर्ब केटाकेटीहरूले टेनिस खेल खेल्न सुरू गर्छन्, जसमध्ये करीब ५० लाखले सिक्छन्।  ५ लाख मानिसले ब्यावसायिक टेनिस खेल्छन्, ५० हजार जनाले प्रतियोगिता
हरूमा खेल्छन्, ५ हजार ग्राण्ड स्लामका लागि छनौट हुन सफल हुन्छन्, ५० जना विम्बल्डनसम्म पुग्छन्, ४ जना सेमि-फाईनलमा र २ जना मात्र फाईनलका लागि छानिन्छन् ।

जबकी प्रतियोगिताकै सर्वश्रेष्ठ खेलाडी भएर प्रतियोगिताको उपाधि जित्दा मैले कहिल्यै पनि
भगवानसँग प्रश्न गरेको छैन।  “आखिर मलाई मात्र किन?"

आज क्यान्सर रोगले थलिन्दाको यस क्षणमा पनि भगवान्सँग म यो प्रश्न कदापि गर्ने छैन, "आखिर मलाई मात्र किन?"

छाेटो जानकारि

एशे पहिलो काला जातीका खेलाडी थिए जो संयुक्त राज्य अमेरिका डेभिस कप टोलीमा छानिएका थिए र विम्बलडन, युएस ओपन, र अष्ट्रेलियाली ओपनमा एकल जित्ने एकमात्र कालो जातीका मानिस थिए।

 1980  को शुरुमा, एशेलाई हृदय बाईपास सर्जरीको क्रममा दिएकाे  रक्तबाट एचआईभी संक्रमित भएको विश्वास गरिन्छ।  सार्वजनिक रूपमा अप्रिल 1992  मा उनले बिमारीको भएकाे घोषणा गरे र अरुलाई एचआईभी र एड्स सम्बन्धी शिक्षा दिन काम गर्न थाल्नुभयो।

  एड्स सम्बन्धी न्यूमोनियाबाट आफ्नो मृत्यु हुनु अघि उनले यस छेत्र मा आर्थर एशे फाउन्डेशन र शहरी स्वास्थ्यका लागि आर्थर एशे फाउन्डेसनको स्थापना गरे।  एशेलाई मरणोत्तर संयुक्त राज्यका राष्ट्रपति बिल क्लिन्टनले  Presidential Medal of Freedom दिए।

Comments

Popular Posts

तीन प्रेरणादायी कथाहरु (जीवन उपयोगी )Inspirational Stories in Nepali

तीन प्रेरणादायी कथाहरु (जीवन उपयोगी ) Inspirational Stories in Nepali तीन प्रेरणादायी कथाहरु (जीवन उपयोगी ) 1 .King and Stone -समस्यामा लुकेकाे अवसर। पुरानो समयमा, एक पटक राजाले एउटा बाटोमा ढुङ्गाा राखेका थिए । त्यसपछि उनि आफैं लुके ।  कसैले यसलाइ प बाटोबाट बाहिर सर्छ कि भनेर हेरेर बसे। राजाका केही धनी व्यापारीहरू र दरबारीहरू त्यहि  आएर ढुङ्गाा हेरेर गएकाे देखे। तर कसैले  ढुङ्गाा सारेनन । बस घुमफिर गर्थे। धेरै मानिसहरूले राजालाई दोष लगाए कि सडकहरू सफा राखेनन् भनेर  ।  तर ती मध्ये कसैले पनि ढुंगा हटाउने काम गरेन।  त्यसपछि एक किसान तरकारी बोक्ने बोल्डर नजिक आइपुगेपछि किसानले आफ्नो बोझ  राख्याे  र ढुंगालाई सडकबाट हटाउने कोसिस गर्यो।  धेरै धक्का र तनाव पछि, उनी अन्तमा सफल भयाे। किसानले तरकारी लिन फर्के पछि उनले पल्टाएकाे ढुंगा मुनि पर्सलाई सडकमा ढल्केको देखे।  पर्समा सुनका धेरै सिक्का र राजाको एउटा नोट(सुचना) रहेको थियाे ।  कि -सुन उक्त व्यक्तिको लागि हो जसले बाटोबाट  ढुंगा हटाउछ । 2 .ठूल...

महात्मा र नगर सेठको जवान छोरा Nepali Story

महात्मा र नगर सेठको जवान छोरा   नगर सेठको जवान छोरा सधै एक महात्मा काे मा कहाँ कथा सुन्नलाई जाने गर्थे । तर उ जहिले समयभन्दा पहिल्यै उठेर आउँथ्यो । तब एक दिन महात्माले यसो गर्नुको कारण सोधे। युवक-'महाराज, म आफ्नो माता-पिताको एकमात्र पुत्र हुँ। घर फर्कनलाई अलिकति पनि अबेर भयो भने उहाँहरू खोज्न निस्कन हुन्छ र मेरी दुलही पनि मेरा निमित्त आफ्नो प्राण दिन्छिन् ।  तपाईं संसारीहरूको सम्बन्धलाई झूठो भन्नुहुन्छ तर तपाईंलाई कुनै अनुभव छैन।' महात्मा-'यदि यस्तो हो भने हामी उनको प्रेमको परीक्षा किन गरेर नहेरौं ? यो जडी-बुटी तिमीले खाऊ, तिम्रो शरीर तात्ने छ। म उपाचर गर्न आउनेछु, फेरि वहाँ जो भइरहन्छ त्यो तिमीले चुपचाप हेरिरहनु।' त्यस युवकले महात्माको आदेशको पालन गर्यो। त्यसको शरीर एकदम तातेर आयो। मातापिताले आत्तिएर कति डाक्टर र वैद्यलाई बोलाए तर उनीहरूको उपाय सफल भएन। युवककी दुलही पनि कल्पिरहेकी थिई। यत्तिकैमा ती महात्मा आइपुगे। सबैले उनीसँग पुत्रको औषधि गर्न भनी प्रार्थना गरे। महात्माले चिकित्सा गर्दै भने–'कसैले जादु-टुना गरिदिएको रहेछ। म उपाय गर्न सक्छु।...

ज्याेतिषकाे भविष्यवाणी र गाउले Jyotish and Villagers

ज्याेतिषकाे भविष्यवाणी र गाउले  Jyotish and Villagers  धेरै समय अगाडि त्यहाँ एकजना मानिस थिए जसलाई विश्वास थियो कि ऊ भविष्यमा ताराहरुमा पढ्न सक्छ।  ऊ आफैंलाई  ज्याेतिष कहलाउने गर्थ्यो । उहाँ सधैं भविष्यको चिन्तामा व्यस्त हुनुहुन्थ्यो। गाउँलेहरू प्रायः उहाँ कहाँ आउँथे र आशा गर्थे कि भविष्यमा के हुन्छ भनेर ।  एक साँझ, उहाँ गाउँ बाहिर खुला सडकमा हिंडिरहेको बेला, उनको आँखा ताराहरू मा स्थिर थियो। आफ्नो अध्ययन अनुसार, उनले संसारको अन्त नजिकै भएको देखे।  भविष्यको बारेमा उसले गहिरो सोचयो। एक पटक पनि तल नहेरि  ताराहरूतिर हेरदै अगाडि हिँडदै  थियो।  अचानक उ अगाडि रहेकाे खाडलमा खस्यो र त्यो हिलो र पानीले भरिएको थियो।  ऊ हिलोको पानीमा डुब्दै थियो र बाहिर निसकन काे लागि प्रयास गर्याे तर सकेन ।   आफ्नो जीवन गुम्ने  डरले, उनी मदतको लागि कराउन थाले।  "मलाई सहयोग गर! मलाई सहयोग गर! म मर्दै छु, "उनी कराए। उसको पुकारा सुनेर छिट्टै गाउँलेहरू भागे।   गाउँलेहरू मध्ये एक जनाले उसलाई रूखक...